آشنایی با کابل های فیبر نوری

آشنایی با کابل های فیبر نوری

مقدمه

فیبرهای نوری به عواملی چون کشیدگی، خم­ شدن و فشارهای تنشی بسیار حساس­ اند، بطوریکه این عوامل منجر به افزایش چشمگیر تضعیف در آن­ها می ­شوند.  همچنین آن ها قادر به مقابله با شرایط سخت محیطی مانند آب و هوا، فشارها یا عوامل شیمیایی و ساییدگی نیستند. بنابراین حفاظت از فیبرهای نوری با استفاده از کابل ­هایی با ساختاری مناسب بسیار ضروری است و به همین دلیل تصمیم گرفتیم تا با ارائه اطلاعات و محتوای مناسب شما را با انواع مختلف کابل های فیبر نوری و ویژگی ها و نیز مراحل مختلف تست و آزمایش آن ها آشنا کنیم.

فیبر­های بافر

به طور کلی در ساخت فیبر نوری از یک لایه محافظ اولیه، یا به عبارت دقیق ­تر پوشش اولیه استفاده می ­شود. معمولا پوشش اولیه شامل دو لایه اکریلات سخت شده توسط پرتو فرابنفش می­ باشد که این کار از فیبرها در مقابل جذب رطوبت و شکنندگی در هنگام کابل ­کشی محافظت می­ کند. در نهایت بر روی این فیبرها یک لایه محافظ دیگر نیز قرار می ­گیرد تا اولین مرحله از تولید کابل نهایی شود. این محصول میانی و یا محصول اولیه را فیبر بافر [۱] می­ نامند. بنابراین فیبرهای بافر مولفه ­های اصلی یک کابل فیبر نوری هستند که می­ توانند به صورت چند رشته ­­­ای ترکیب شده و هسته کابل را تشکیل دهند.

پوشش محافظ به کار گرفته شده در فیبر بافر به عنوان پوشش ثانویه شناخته می ­شود. با توجه به VDE 0888 سه ساختار متمایز برای فیبر بافر وجود دارد.

الف. لوزتیوب­ های چند فیبری (Multi Fiber Loose Tubes)

لوزتیوب ­های چند فیبری، فیبرهای بافری هستند که در آن­ها چندین فیبر توسط یک پوشش ثانویه احاطه شده است. در واقع در پوشش ثانویه­ فیبرها از یک لوزتیوب (یا تیوب خالی) که با یک ژل پُر می­ شود، استفاده می کنند. هدف از استفاده از ژل این است که بتوان فیبرها را به آرامی در جای خود قرار داد و اینکه آن­ها هنگام خم شدن یا کشیده شدن بیشترین آزادی حرکت را داشته باشند. برای رسیدن به این هدف بایستی ویسکوزیتی ژل بافر (واحد مقاومت در برابر تغییر شکل ناشی از فشار) تا حد امکان در دمای کار کابل ثابت باشد. به طوریکه در آن بازه دمایی نه یخ بزند و نه مانند یک مایع جریان پیدا کند.

فیبرها باید رنگی باشند تا بهتر بتوان آن ها را تشخیص داد. لوزتیوب ­های چند فیبری معمولا دارای ۲۰،۱۶،۱۲،۱۰،۸،۴،۲ و یا ۲۴ فیبر هستند. لوله­ بافری که لوزتیوب­ چند فیبری را احاطه کرده است، ممکن است از یک لایه پلاستیکی یا دو لایه پلاستیکی متفاوت ساخته شده باشد. در حال حاضر، لوزتیوب های چند فیبری تک لایه از پلی ­استر ساخته می شوند.  مزیت استفاده از لوله بافر دو لایه این است که  مواد پوششی می­ توانند از دو نوع پلاستیک انتخاب شوند و کمبودهای خواص مربوط به یک پلاستیک به طور جداگانه جبران شود.

از ترکیب پلی­ آمید/پلی­ استر یا پلی­ کربنات/پلی استر (به ترتیب لایه داخلی/لایه بیرونی) برای ساخت این تیوب ­ها استفاده شده است. تیوب ­های سُست دو لایه، ضریب گرمایی انبساط خطی کمتری دارند و نسبت به تیوب های سُست چند فیبری دارای یک لایه، به میزان قابل توجهی در برابر پیچش، مقاوم ­تر هستند.

یک پارامتر مهم در تولید تیوب ­های سست چند فیبری، نسبت طول فیبر به طول تیوب بافر است. برای ایزوله ­سازی مکانیکی فیبر، تیوب ­های سُست چند فیبری باید به نحوی ساخته شوند که طول فیبر همیشه کمی بیشتر از طول تیوب بافر باشد که به عنوان طول اضافی فیبر شناخته می ­شود. این کار با قرارگیری مارپیچی فیبر درون لوله انجام می ­گیرد. طول اضافی فیبر نسبت به طول لوله سُست باید با یک تلورانس بسیار کم (کسری از یک هزارم) ثابت نگه داشته شود. این کار از فیبر در برابر نیروهای کششی که بر لوله بافر اعمال می­ شود محافظت می­ کند و از شعاع ­های خمش کوچک نامطلوب فیبرها هنگامی که بافر در دمای پایین قرار دارد، جلوگیری می کند.

ب . تیوب های پلاستیکی

تیوب ­های پلاستیکی، فیبرهای بافری هستند که در آن ها فقط یک فیبر است که توسط تیوب بافر احاطه شده است. اساس طراحی این تیوب ­ها مشابه تیوب های سُست چند فیبری است. آن ها فضای داخلی بزرگی ایجاد می ­کنند که فیبر بتواند به راحتی درون ژل قرار گیرد و مقدار طول اضافی مشخصی داشته باشد. این ویژگی، تیوب ­های پلاستیکی را برای ساخت کابل ­هایی با قابلیت عملکرد در یک بازه ­دمایی وسیع که منجر به افزایش تضعیف در فیبر نشود، ایده ­آل می­ سازد.

پ: فیبرهای تایت بافر (فیبر سخت)

فیبرهای تایت بافر نیز مانند تیوب های پلاستیکی فیبرهای بافری هستند که در آن ها تیوب بافر فقط یک فیبر را احاطه کرده است. در این فیبرها برخلاف تیوب ­های پلاستیکی، تیوب بافر دارای قطر بیرونی بسیار کوچکتری است که به طور خاص برای کانکتورهای تجاری مناسب­تر است. ابعاد استاندارد این فیبرها ۰.۶ یا ۰.۹ میلی متر  می باشد. فیبرهای تایت بافر دارای انواع مختلفی هستند: پوشیده شده با یک فیبر سخت، که در آن تیوب­ بافر به طور مستقیم بر روی پوشش اولیه فیبر اضافه می شود، بدون اینکه فضایی برای حرکت فیبر در نظر گرفته شود. همچنین امکان به کارگیری یک بافر ساخته شده از اکریلات سخت شده با UV وجود دارد؛ به عنوان مثال می توان از آن بین پوشش اولیه فیبر و تیوب بافر ترموپلاستکی استفاده کرد. معمولا ساختار فیبر روکش شده سخت به گونه ای است که لُخت کردن آن فقط تا طول نسبتا کوتاهی در حد چند سانتی­متر امکان پذیر است. در درجه اول، از این ویژگی برای اتصال فیبر به ماشین آلات استفاده می­ شود چرا که وقتی فیبر به طور خودکار لُخت شده باشد دیگر نمی ­توان آن را از روکشش بیرون کشید .

یک نوع دیگر، نوع فشرده یا فیبر بافر نیمه سخت (نیمه تایت) است. با این طراحی، مقدار کمی فضا بین فیبر و قطر داخلی تیوب بافر وجود دارد. فضای خالی می­ تواند توسط ژل پر شود یا خالی بماند، منظور اینکه با هوا پُر شود. مزیت استفاده از این نوع فیبرهای بافر نیز این است که قسمت طولانی تری از آن را (تقریبا تا ۲ متر) می­ توان لُخت کرد. به همین دلیل از این طراحی معمولا برای ساخت پیگتیل ­ها[۲] استفاده می­ شود؛ پیگتیل ها یک انتهای پیش آماده دارند که دارای کانکتور است و انتهای دیگر آن ها می تواند در دستگاه جوش قرار بگیرد و به یک فیبر دیگر جوش داده ­شود.

یکی دیگر از مزایای آن ها خوش دست بودنشان موقع انجام کار است؛ زیرا فیبرهای تایت بافر قطر بیرونی کوچکی دارند و طول آن ها نیز در مقایسه با طول تیوب بافر بسیار کوچک است. این بدان معنی است که به تنش پیچشی و انقباض گرمایی  بسیار حساس هستند و این عوامل منجر به افزایش اتلاف در آنها می­ شود.

ت: کابل تخت نواری

علاوه بر فیبرهای بافر گرد که در بالا توصیف شدند ساختار دیگری از کابل ها با نام کابل نواری نیز وجود دارد که در آن حدود ۲ تا ۱۲ فیبر به موازات یکدیگر با یک روکش تخت کنار هم قرار می­ گیرند. در این طراحی که به طور عمده در کشورهای آمریکایی و آسیایی استفاده می شود، از اکریلات سخت شده با UV به عنوان ماده روکش استفاده می شود. بخاطر محکم بودن این نوع از فیبر در راستای عرض، گاهی اوقات استفاده از آن ها موقع خواباندنشان در فضاهای نصبی سخت می تواند ما را دچار مشکل کند.  همچنین هنگام جداسازی فیبرها خطر آسیب دیدن پوشش فیبر نیز وجود خواهد داشت.

ابعاد استاندارد فیبرهای بافر :

لوزتیوب های چند فیبری برای ساختارهای کابل استاندارد دارای ۲ فیبر ۲.۰mm
لوزتیوب های چند فیبری برای ساختارهای کابل استاندارد دارای ۴ تا ۱۲ فیبر ۲.۴mm
لوزتیوب های چند فیبری برای ساختارهای مرکزی دارای ۲ تا ۱۲ فیبر ۳.۵mm
لوزتیوب های چند فیبری برای ساختارهای مرکزی دارای ۱۶ تا ۲۴ فیبر ۴.۰mm
تیوب های پلاستیکی ۱.۴mm
فیبرهای تایت بافر (بافر سخت) ۰.۹mm
فیبرهای تایت بافر کوچک (مینی) برای کانکتور­های با فاکتور شکل کوچک ۰.۵mm یا ۰.۶

ساختار کابل­

همانطور که پیش از این نیز گفتیم فیبرهای بافر مولفه­ های اساسی ساختار کابل را تعیین می­ کنند. به همین دلیل بایستی در طراحی کابل فیبر نوری شرایط محیطی نصب و سایر ملزومات مربوط به آن را در نظر گرفت. به عبارت دیگر، باید اطمینان حاصل شود که فیبرها نسبت به نیروهای کششی و سایر تنش­ های مکانیکی و مواد شیمیایی موجود در محیط و تنش­های گرمایی آن دچار مشکل نمی شوند.

پیش از هر چیز باید بدانیم که کابل ­های گرد به دو طراحی متفاوت تقسیم می­ شوند: کابل­ های با فیبر بافر مرکزی و کابل ­های استاندارد. در کابل­ های مرکزی فقط یک فیبر بافر مستقیما در مرکز کابل قرار  دارد. اما کابل­ های استاندارد دارای چندین فیبر بافر و احتمالا المان­ های بافر و یا مصنوعی ای هستند که در لایه­ های اطراف یک المان مرکزی پیچیده می شوند تا کابل انعطاف­ پذیری بیشتری داشته باشد؛ بعلاوه موقع خم شدن کابل که می تواند باعث کشیدگی یا فشردگی فیبرها شود این پیچش، از جمع شدن فیبرها یا فیبرهای بافر در یک طرف محور مرکزی جلوگیری می­ کند. علاوه بر این، فیبرهای بافر می­ توانند در جهت طولی، حول رشته­ های پیچیده شده اندکی حرکت کنند و لغزش داشته باشند. این ویژگی باعث خنثی­ شدن یا کمینه شدن هر کشش یا تنش فشاری ناشی از خمش کابل می­ شود. همچنین طولی از کابل که بتواند دقیقا ۳۶۰ درجه نسبت به المان های رشته بچرخد اهمیت ویژه­ ای دارد؛ اگر طول ناحیه کشش زیاد باشد یعنی کابل می تواند با شعاع زیادی خم شود؛ هرچند اگر این طول بسیار کوچک باشد شعاع خمش کابل کوچک شده و منجر به اتلاف ناشی از تضعیف می­ شود. در واقع باید در یک راهکار مناسب هر دو اثر را لحاظ کرد.

بین دو نوع از رشته­­ ها یک وجه تمایز وجود دارد: رشته­ های پیوسته، وقتی جهت رشته­ های فیبرهای بافر تغییر نمی ­کند، و رشته­ های SZ، وقتی که جهت رشته­ ها در فواصل کوتاه برعکس می­ شود. به همین دلیل برای صرفه جویی در مصرف انرژی و همچنین کنترل هزینه ها، برای کابل­ هایی که قرار است همواره در یکجا ثابت باشند از از رشته ­های SZ استفاده شده و از رشته های پیوسته نیز ترجیحا برای کابل ­هایی که اغلب در حال حرکت و جابجایی اند استفاده می شود.

یک المان GRP (glass-fiber reinforced plastic) یا به عبارتی یک فیبر شیشه­ ای محافظت شده با پلاستیک به عنوان یک المان مرکزی برای رشته ها استفاده می شود. المان GRP به عنوان یک عضو برای استحکام و پشتیبانی به کار گرفته می­ شود و از انقباض کابل در دمای بسیار پایین محیط و در نتیجه از افزایش تضعیف در فیبر  جلوگیری می کند.

با استفاده از یک نوار نازک یا نوار پشمی حول فیبر بافر مرکزی یا ساختار رشته­ ای می­ توان ساختار کابل را پایدار کرد یا فاصله بهتری بین پوشش بیرونی و المان­های رفع فشار ایجاد نمود. این ساختار کامل، بدون پوشش بیرونی، هسته کابل نامیده می­ شود. هسته کابل اغلب شامل یک رشته ی نشان، برای شناسایی تولیدکننده کابل و یک نوار اندازه­ گیری طول برای اندازه­ گیری طول دقیق کابل هست.

یک وجه تمایز دیگر نیز بین کابل­ های داخلی (که برای نصب در ساختمان­ ها طراحی شده­ اند) و کابل­ های فضای آزاد یا بیرونی (که برای استفاده در فضای آزاد ساخته شده­ اند) و کابل­ های با کاربرد عام (که برای هر دو حالت قابل استفاده هستند) وجود دارد که بر پایه محل نصب یا نوع کابل است. برای کاربردهایی که در فضای آزاد هستند، هسته کابل اغلب در راستای طول به صورت ضد آب ساخته می­ شود که برای رسیدن به این منظور از پُرکننده های هسته در منافذ یا رشته­ ها و نوارها استفاده می شود. در نتیجه اگر پوشش روی کابل تخریب شد، آبی که درون کابل رسوخ می­ کند در طول کابل نشت نمی­ یابد.

انتخاب نوع و اندازه پوشش رویی کابل بسیار تعیین کننده و مهم است. زیرا باید هسته کابل را در بر گیرد و آن را ضد آب نگه دارد و به عنوان یک لایه فصل مشترک، در مقابل تمام تاثیرات محیطی مقاومت کند. هیچ ماده ­ای برای پوشش رویی کابل وجود ندارد که بتواند در برابر تمام اثرات محیطی مقاومت کند. به همین جهت، ماده آن باید با توجه به شرایط ویژه­ ای که کابل در آن قرار می­ گیرد، انتخاب شود.

از مواد زیر به عنوان پوشش های رویی کابل­ های فیبر نوری استفاده می شود:

۱) مواد غیرهالوژنی مقاوم در برابر شعله (نوع رتبه بندیh)

همگی ملزومات پیشگیری از آتش سوزی را تامین  می کنند و برای پوشش جلد رویی کابل­ های شبکه ساختمانی مناسب هستند. البته این مواد برای محافظت از کابل در برابر رطوبت و مواد شیمیایی مناسب نیستند که این موضوع در ساختمان­ها چندان مهم نیست.

۲) از پلی اتیلن (نوع رتبه­ بندی ۲y)

به عنوان مواد پوششی کابل­ های بیرونی یا فضای آزاد استفاده می­ شوند و معمولا در زیر زمین، زیر دریا یا در هوا مورد استفاده قرار می گیرند. این مواد در برابر رطوبت بهترین محافظت را از خود نشان می دهند و زمانی که با کربن ترکیب شوند بهترین مقاومت را در برابر پرتو مخرب فرابنفش دارند. هرچند این نوع از مواد، ملزومات پیشگیری از آتش سوزی را تامین  نمی کنند.

 

۳) پلی وینیل کلرید (PVC نوع رتبه­ بندی Y)

برای کابل هایی استفاده می شوند که باید در برابر مواد شیمیایی محیط­ های صنعتی مقاومت بسیار بالایی داشته باشند.

 

۴) پلی اراتان (نوع رتبه بندی ۱۱Y)

برای کابل­ هایی مناسب است که همیشه در حال حرکت هستند؛ به عنوان مثال در حمل­ کننده­ های کابل و یا مواقعی که فشارهای مکانیکی زیاد منجر به ساییدگی یا شکستگی می­ شود. آنها همچنین در برابر روغن نیز مقاوم هستند.

 

۵) پلی آمید (نوع رتبه ­بندی ۴Y)

برای کاب ل­هایی مناسب است که نیاز به پوشش بسیار سختی داشته باشند تا بتوانند به راحتی لغزیده شوند یا خیلی محکم باشند. پوشش های پلی آمیدی از کابل در برابر موریانه­ها و جوندگان نیز محافظت می­کنند.

 

۶) فلور (نوع رتبه­ بندی ۷Y)

برای کابل­ هایی مناسب است که باید در برابر دماهای بالا کار کنند یا نسبت به مواد شیمیایی مقاوم باشند.

مواد مختلف دیگری نیز بر پایه مواد شیمیای نام­ برده شده در بالا وجود دارند که با استفاده از افزودنی ­ها یا تثبیت­ کننده­ ها برای استفاده در فشارها یا مقاومت­ های کاری مختلف گسترش یافته­ اند. امروزه صنعت شیمیایی به طور پیوسته در حال ساخت مواد پلاستیکی جدید با کاربردهای خاص است. هرچند این پیشرفت های جدید همچنان محدودیت هایی (گاها از نظر قیمت) دارند.

فیبرهای نوری که در جعبه ­ها (یا داکت­ ها) یا در ساختمان­ ها نصب می­ شوند در معرض آسیب توسط جوندگان هستند. چندین راهکار برای محافظت از آنها در برابر آسیب جوندگان هست. یکی آنکه از انواع مواد غیرفلزی مقاوم نسبت به جوندگان استفاده شود که این کار دارای چندین مزیت است. آن ها معمولا ارزان تر، سبک وزن تر و انعطاف­ پذیرترند و به هیچ مراقبت خاصی هنگام نصب کابل نیاز ندارند.

یکی از ساده­ ترین طراحی­ های غیرفلزی محافظ در برابر جوندگان استفاده از رشته­ های جا به جا شونده شیشه­ ای در زیر پوشش رویی است. رشته­ های جا به جا شونده شیشه­ ای نسبت به تنش و جوندگان مقاوم هستند. روش دیگر حفاظت در برابر جوندگان استفاده از پوشش سخت پلی­ آمیدی یا قرار گرفتن در المان­های GFR است.

البته باید بگوییم که ساختارهای فلزی برای حفاظت در برابر جوندگان بسیار موثرتر هستند. طرح های مختلفی از آن­ها وجود دارند که شامل سطوح صاف و صیقلی،  سطوح با خلل و فرج های دلخواه، نوارهای فولادی گالوانیزه (لایه نشانی شده توسط روی) یا نوارهای فولادی موج دار که زیر پوشش قرار می­ گیرند، می­ شوند. بدون شک این راهکارها برای محافظت از فیبر بسیار مناسب هستند اما آن­ها را ضخیم و سنگین نیز می­ کنند. علاوه بر این المان­ های فلزی برای همیشه گالوانیزه نمی­ مانند.

برای استفاده از کابل در معدن و زیر آب تدابیر بیشتری جهت حفاظت کابل در برابر تنش­ های سخت به کار گرفته می­ شود. برای مثال، کابل­ ها با سیم­ های گرد فولادی گالوانیزه پیچیده شده و در یک پوشش محافظ پلاستیکی دیگر نیز قرار می گیرند. همچنین برای مقابله با نشت آب به داخل هسته کابل، می توان از یک لایه آلومینیومی با ضخامت حداقلی ۰.۱۵mm به عنوان یک سد انتشار در زیر پوشش استفاده کرد. این نوار آلومینیومی همیشه به پوشش وصل است.

آزمایش­ های مربوط به کابل­ ها

استانداردهای زیر برای آزمایش خواص کابل­ های فیبر نوری مناسب هستند:

روش ­های اندازه­ گیری و آزمایش  IEC 60793-1-40

روش C ، روش پراکندگی بازگشتی[۳]، معمولا برای تمام فیبرهای شیشه­ ای در یک کارخانه کابل سازی استفاده می­ شود. در این روش از یک بازتاب­ سنج بازه زمانی نوری OTDR استفاده می­ شود. مزیت این آزمایش این است که تنها یک انتهای کابل مورد نیاز است. قطعه مورد آزمایش توسط یک فیبر به دستگاه اندازه­ گیری متصل می­ شود.

 

 IEC 60794-1-2

آزمایش­ های خواص مکانیکی و محیطی

روش E1: آزمایش کشش

در این آزمایش اتلاف فیبرها هنگامی که نیروهای کششی هنگام نصب یا کار به کابل اعمال می­شود، بررسی می­ شوند. همچنین می­ توان کشش فیبر را نیز اندازه­ گیری کرد.
روش E3 : آزمایش خرد کردن (له کردن) کابل

در این آزمایش میزان مقاومت کابل فیبر نوری در برابر فشار خردکننده اندازه­ گیری می­ شود . برای این منظور، به کابل مورد آزمایش برای مدت زمان مشخصی، نیرویی معین وارد می ­شود. این کابل بین یک سطح فولادی صاف و یک لبه فولادی متحرک به طول mm100 و شعاع mm5 قرار گرفته و نیرویی از پیش تعیین شده به آن وارد می ­شود.

یک یا چند قالب (mandoral) فولادی به قطر mm25 در زوایای درست به نمونه آزمایش نیرو وارد می­ کنند.

عبوردهی فیبر نوری یا افزایش اتلاف در قطعه مورد آزمایش هنگام انجام آزمایش و پس از آن اندازه­ گیری می­ شود.
روش E4 : آزمایش فشردگی

این آزمایش توانایی مقاومت کابل فیبر نوری در برابر یک یا چند ضربه را بررسی می­ کند. قطعه مورد آزمایش روی یک سطح فولادی مسطح قرار داده می­شود و تحت تاثیر یک انرژی سقوط ( ضربه) (که می­تواند از طریق جرم یا ارتفاع جرم سقوط کننده وارد شود) قرار می­ گیرد. ویژگی­ های زیر باید در آزمایش مشخص شوند.

-انرژی سقوط ( سقوط جرم)

- شعاع چکش سقوط کننده

- تعداد ضربات

- دما هنگام انجام آزمایش

- فرکانس ضربات

عبوردهی فیبرها(شکست) یا افزایش تضعیف در قطعه هنگام انجام آزمایش و پس از آن اندازه­ گیری می­ شود.
روش E6 : خم ­شدگی­ های مکرر (تکرار شونده)

این آزمایش مقاومت کابل فیبر نوری در برابر خمش­های متعدد (خمیدگی­های مکرر) را مورد بررسی قرار می ­دهد.

در طول این آزمایش، قطعه تحت آزمایش  خم می­شود. (یا به عبارتی ۱۸۰ درجه خم­شدگی از یک طرف به طرف دیگر)

مولفه­ های زیر در آزمایش باید مشخص شده باشند.

-         تعداد دورها

-         شعاع خمیدگی

-         نیروی کششی عبوردهی نوری فیبرها (شکست) یا افزایش تضعیف قطعه تحت آزمایش در هنگام انجام آزمایش و پس از آن اندازه­گیری می­ شود.
روش  E7 : پیچش

این آزمایش مقاومت کابل فیبر نوری در برابر پیچش مکانیکی را اندازه­گیری می­کند. قطعه تحت آزمایش توسط دو گیره نگه داشته شده و  پیچیده می ­شود ( به عبارتی از یک انتهای کابل تا انتهای دیگر ۳۶۰ درجه)

مولفه­ های زیر در آزمایش باید مشخص شده باشد.

-         طول پیچش

-         تعداد دورها

-         نیروی کششی وارد شده

عبور دهی فیبرها (شکست) یا افزایش تضعیف قطعه هنگام انجام آزمایش و پس از آن اندازه­ گیری می­ شود.
روش E8 : آزمایش انعطاف

این آزمایش مقاومت کابل فیبر نوری در برابر خمش­های مکرر، هنگام کار را اندازه ­گیری می­ کند. (مانند کابل آسانسور)

قطعه مورد آزمایش میان دو قرقره به شکل S قرار می­گیرد و دو وزنه به دو طرف کابل آویزان می­ شود. قرقره­ ها بر روی یک ریل (واگن) متحرک هستند. به طوری که بر روی آن به طور متناوب رفت و برگشت می­ کنند. مولفه­ های زیر در آزمایش باید مشخص باشد.

-         قطر قرقره­های A و B

-         طول جابه­ جایی ریل

-         تعداد حلقه­ ها

-         جرم وزنه متصل شده (نیروی کششی وارد شده)

عبور دهی فیبرها (شکست) یا افزایش تضعیف قطعه هنگام انجام آزمایش و پس از آن اندازه­ گیری می ­شود.
روش E11A : خمیدگی کابل

هدف این آزمایش اندازه­ گیری توانایی کابل فیبر نوری در برابر خمیدگی حول میله آزمایش است. قطعه مورد آزمایش به صورت محکم ابتدا یک دور به دور یک میله پیچیده شده و سپس در جهت مخالف پیچیده می­ شود. مولفه ­های زیر هنگام آزمایش باید مشخص باشد.

-         قطر میله آزمایش

-         تعداد حلقه­ها

-         تعداد پیچش ­های کابل (تعداد دورهای کابل پیچیده شده)

-         دمای آزمایش

عبوردهی فیبرها (شکست) یا افزایش تضعیف قطعه هنگام انجام آزمایش و پس از آن اندازه­ گیری می­ شود.
روش F1 : چرخش دما (بازه دما – دوره دما)

این روش آزمایش، پایداری تضعیف یک فیبر در کابل فیبر نوری در بازه دمایی مجاز برای استفاده، نگهداری و انتقال کابل را تعیین می­ کند. از آنجا که ضریب انبساط مواد ساختارهای مختلف درون کابل، مانند اثر انقباضی معین پلاستیک در تنش­ های گرمایی، متفاوت است، فیبرها تحت فشار تحت فشار یا نیرویی کششی قرار می­ گیرند، در صورتی که طراحی کابل ایده­ آل نباشد منجر به تضعیف قابل توجهی در فیبر می­ شود. این آزمایش اغلب درون یک محفظه دمایی بزرگ به شکل یک سیم ­پیچ حلقوی رها[۴] (کویل رها) یا رول (قرقره) پیچیده شده و در ابعادی به طول کل کارخانه، انجام می ­شود. استفاده از کویل­ها به دلیل جلوگیری از اثر ناشی از ضریب انبساط رول، ترجیح داده می­ شوند. هرچند در حقیقت به علت ضخامت کابل­ها نمی­ توان آن­ها را با طول زیادی به شکل کویل پیچید.

مولفه ­های زیر هنگام آزمایش باید مشخص باشند.

-         تعداد حلقه ­ها

-         محدودیت دمایی

-         مدت زمان بودن در دمای تعیین شده

-         نرخ تغییر بر دما

عبوردهی فیبرها (شکست) یا افزایش تضعیف قطعه هنگام انجام آزمایش و پس از آن اندازه­ گیری می­ شود.
روش F5 : ضد آب طولی (نفوذ ناپذیری طولی نسبت به آب)

این آزمایش میزان توانایی یک کابل در جلوگیری از نفوذ آب در طول معین کابل، زمانی که جلد کابل تخریب شده، را تعیین می­ کند. مشخصه­ های آزمایش A و  B متفاوت است. در آزمایش A ، آب در هسته کابل از قسمتی که جلد حذف شده، به صورت شعاعی نفوذ می­ کند و در آزمایش B آب می­تواند از کل سطح مقطع کابل نفوذ می­ کند.

مولفه­های زیر هنگام آزمایش باید مشخص باشند.

-         طول نمونه

-         مدت زمان آزمایش

-         روش استفاده شده A یا  B

پارامترهای استاندارد آزمایش ۲۴ ساعت برای کابل به طول ۳ متر در عمق ۱ متری آب است.

 

پیشگیری از آتش سوزی

با توجه به محدودیت ­های کاربردی و برای پیشگیری از آتش سوزی، جلد دور فیبر بافر یا کابل طوری طراحی شده است که از کابل در برابر آسیب ­های مکانیکی ، گرمایی و شیمیایی محافظت کند. همانطور که به خوبی در برابر نفوذ رطوبت جلوگیری می ­کند. در یک حادثه آتش سوزی جلد کابل باید از گسترش آتش و تولید گازهای سمی و خورنده جلوگیری کند.

استفاده از مواد غیرهالوژنی مقاوم در برابر شعله آتش برای محافظت از تجهیزات و ساختمان ­ها توصیه می­ شود اما مهمتر از همه محافظت از سلامتی مردم است. در محیط ­های صنعتی سخت از PUR و PVC برای مقاومت بیشتر در برابر ساییدگی و روغن استفاده می­ شود. برای کاربردهای بیرونی (فضای آزاد) از PE نیز به عنوان مواد جلد کابل استفاده می­ شود. هر چند انتخاب یک ماده که همه ویژگی ­های مورد نیاز را داشته باشد، بسیار سخت است. برای به حداکثر رساندن کارکرد کابل ­ها در اغلب شرایط محیطی، LEONI انتخاب چهار ماده استاندارد را برای مصرف کننده توصیه می ­کند.

در صورتی که ساختار کابل­ ها برای کاربردهای عملی خاص مناسب نباشد معمولا الزامات اضافی هنگام ساخت جلد به صورت سفارشی انجام می گیرد. (مانند نوار آلومینیومی یا ترکیب خاصی از مواد)

کابل ها همان طور که از نطر علمی عمر معین دارند، در هنگام کار نیز در اثر عوامل خارجی ممکن است تخریب شوند یا ازبین بروند.

تخریب توسط آتش وضعیتی بحرانی است. علاوه بر اتلاف ­های عملکردی کابل، مواد سمی خورنده، از سوخت مواد غیر فلزی کابل مانند عایق، جلد و فیلم، آزاد می ­شوند.

مواد سمی بلافاصله بر افرادی که نزدیک آتش هستند، اثر می­گذارد. این در حالی است که مواد خورنده تولید شده در آتش و اثرات آن بلافاصله قابل تشخیص نیستند و در صورتی که توسط مواد خاموش­ کننده و آب حل شوند، پس از چند هفته یا چند ماه می توانند باعث خورده شدگی فلزات شوند.

تمام کابل­های فیبر نوری برای کابل ­کشی درون ساختمان تحت نام (FRNC (LSFROH لیست می شوند.

FR : ضد شعله

NC : غیرخورنده

LS : دود کم

OH  : بدون هالوژن

مزایای کابل­های FRNC به اختصار عبارتند از:

–         خود کابل آتش را پخش نمی­ کند.

–         گازهای اشتعال آنها کمتر سمی هستند.

–         گازهای اشتعال آنها اثر خورنده ندارند.

–         در باقی مانده آتش بدون دی اکسین هستند.

–         کمترین دود را دارند.

 

آزمایش ­های اصلی مربوط به آتش

تخریب آتش در سایت­ هایی که با منبع آتش فاصله دارند نیز می ­تواند رخ دهد. بنابراین آزمایش آتش و مواد حاصل از سوختگی در آتش در تکنولوژی کابل دارای اهمیت ویژه ­ای است. این آزمایش ها اغلب اطلاعاتی در مورد نحوه گسترش آتش در کابل­ ها و خطرات بالقوه ( احتمالی) آنها برای انسان و مواد به دست می­ دهد.

در آزمایش های مربوطه موارد زیر بررسی می­ شوند.

  • میزان شعله پذیری مولفه­ های غیرفلزی کابل
  • سمی بودن مواد در حضور آتش، در واقع سمی بودن گازها
  • چگونگی انتشار آتش در امتداد کابل
  • چگالی دود در آتش سوزی
  • خوردگی گازهای احتراق

آزمایش ­های اصلی مربوط به آتش در زیر نام برده شده است.

به این نکته نیز باید توجه داشت که این آزمایش ها در شرایط استاندارد انجام شده و آتش ­سوزی جداگانه کابل ­ها و کابل ­های متصل شده در سایت­ ها را در بر نمی ­گیرد.

آزمایش ها:

۱.۱ IEC 60332-1-2 / EN 50265-2-1 / VG 95218-2 Method 1 / BS 4066 Part 1

 

چیدمان آزمایشیک کابل به تنهایی به صورت عمودی نگه داشته شده و شعله آتش توسط یک مشعل بونسن در زاویه ۴۵ درجه به کابل اعمال می ­شود.
دمای شعلهتوسط شعله مشعل بونسن تعیین و تنظیم می­ شود.
مدت زمان آزمایشکابل با قطر            s60

کابل با قطر            s120

معیار انطباق

Compliance criterion

آسیب آتش باید حداقل  ۵۰ میلی متر پایین­تر از گیره بالایی نصب شده، تمام شده باشد. کابل باید خودش خاموش شود.

 

——————————————–

۱.۲ IEC 60332-2 / EN 50265-2-2 / VG 95218-2 Method 2 / BS 4066 Part 2

 

چیدمان آزمایشیک کابل به تنهایی به صورت عمودی نگه داشته شده و شعله آتش توسط یک مشعل بونسن در زاویه ۴۵ درجه به کابل اعمال می­ شود.
دمای شعلهتوسط شعله مشعل بونسن تعیین و تنظیم می­ شود.
مدت زمان آزمایش S20

معیار انطباق

Compliance criterion

آسیب آتش باید حداقل ۵۰ میلی متر پایین­تر از گیره بالایی نصب شده، تمام شده باشد.  کابل باید خودش خاموش شود.

 

——————————————–

۱.۳ MIL-W-22758 / MIL-W-8104 / VG 95218-2 Method 4

چیدمان آزمایشیک کابل در زاویه ۳۰ درجه نسبت به محور عمودی توسط یک وزنه متصل به قرقره کشیده می­ شود تا نمونه در طول آزمایش در حالت کشیده بماند. شعله مشعل بونسن پایین کابل در زاویه ۶۰ درجه نسبت به محور عمودی قرار می­ گیرد. ۲۵۰ میلی متر پایین تر از محل اعمال حرارت و ۱۳ میلی متر بالاتر از کف محفظه  یک کاغذ (S ) به صورت افقی پهن شده است. شعله مشعل دارای  ارتفاع شعله  ۷۵ میلی متر و قطر داخلی مخروط شعله ۲۵  میلی متر است. شعله ۲۰۰ میلی متر بالاتر از محل اتصال به نمونه وارد می­ شود.
دمای شعلهحداقل
مدت زمان آزمایشs30

معیار انطباق

Compliance criterion

پس از حذف شعله آتش، نمونه تنها ۳۰ ثانیه مجاز به سوختن است. به طور کلی آسیب آتش به کابل نباید بیش از ۷۵ میلی متر باشد. کاغذ زیر نمونه نباید در اثر چکیدن مواد آتش بگیرد.

 

——————————————–

۱.۴ VG 95218-2 Method 3

چیدمان آزمایشبه یک کابل توسط یک قرقره یک وزنه متصل می شود و در زاویه ۴۵ درجه نسبت به محور عمودی نگه داشته می شود. شعله مشعل بونسن زیر کابل تحت زاویه ۴۵ درجه نسبت به محور عمودی به کابل اعمال می شود. یک کاغذ ۲۵ میلی متر زیر  نقطه حرارت و ۱۳ میلی متر بالای کف محفظه آزمایش داده شده قرار داده می شود.
دمای شعلهتوسط شعله مشعل بونسن تعیین و تنظیم می­ شود.
مدت زمان آزمایشکابل با قطر            s60

کابل با قطر            s120

معیار انطباق

Compliance criterion

پس از حذف شعله آتش نمونه تنها ۳۰ ثانیه مجاز به سوختن است. به طور کلی آسیب آتش به کابل نباید بیش از ۷۶ میلی متر باشد. کاغذ زیر نمونه نباید در اثر چکیدن مواد آتش بگیرد.

 

——————————————–

۱.۵ UL 1581 Section 1060 (FT1) / Section 1061 (Cable Flame) / Section 1080 (VW-1)

چیدمان آزمایشکابل به صورت عمودی نگه داشته می شود و توسط یک کاغذ نشان گذاری می شود. (P, 10 x 20 mm) از یک مشعل بونسن برای ایجاد شعله در زاویه ۲۰ درجه نسبت به محور عمودی استفاده می شود.
دمای شعلهتوسط شعله مشعل بونسن تعیین و تنظیم می ­شود.
مدت زمان آزمایشAbschnitt 1060:  ۵ مرتبه شعله به مدت زمان ۱۵ ثانیه و فاصله زمانی هر مرتبه ۱۵ ثانیه

Abschnitt 1061  :۳ مرتبه شعله به مدت زمان ۶۰ ثانیه و فاصله زمانی هر مرتبه ۳۰ ثانیه

Abschnitt 1080 : 5 مرتبه شعله به مدت زمان ۱۵ ثانیه و فاصله زمانی هر مرتبه ۱۵ ثانیه و حداکثر فاصله زمانی ۶۰ ثانیه

معیار انطباق

Compliance criterion

پس از حذف شعله آتش نمونه تنها ۳۰ ثانیه مجاز به سوختن است و حداکثر ۲۵% کاغذ P نشان گذاری شده باید سوخته شده باشد. پنبه B نباید در اثر چکیدن مواد شعله ور شود.

 

——————————————–

۱.۶ UL 1581 Section 1090 (H) / Section 1100 (FT2

چیدمان آزمایشکابل به صورت افقی و عمودی قرار گرفته و شعله توسط مشعل بونسن اعمال می ­شود. (در آزمایش FT2 بونسن ۲۰ درجه چرخانده می­ شود)
دمای شعلهتوسط شعله مشعل بونسن تعیین و تنظیم می­ شود.
مدت زمان آزمایشS30

معیار انطباق

Compliance criterion

پنبه B نباید در اثر چکیدن مواد شعله­ ور شود:

قسمت۱۰۹۰ : سرعت انتشار شعله از ۲۰ میلی متر بر دقیقه نباید بیشتر باشد.

قسمت۱۱۰۰ : طول قسمت نیم­ سوخته کابل نباید بیشتر از ۱۰۰ میلی متر باشد.

 

——————————————–

۱.۷ IEC 60332-3 / EN 50266-2
چیدمان آزمایشکابل­ ها توسط یک نردبان (پلکان ) کنار یکدیگر یا با توجه به شعله با فاصله از یکدیگر قرار گرفته­اند. کابل­ها می توانند درچندین لایه قرار گیرند.
دمای شعلهتوسط مقدار گاز پروپان و هوا تعیین می­ شود.
مدت زمان آزمایشقسمت ۱ IEC Part 21/EN :

طبقه ­بندی  F/RA برای کاربردهای خاص

قسمت ۲ IEC Part 22/EN :

طبقه ­بندی  A    (۷ l flammable material/m)  :۴۰ دقیقه

قسمت ۳ IEC Part 23/EN :

طبقه ­بندی  B    (۳.۵flammable material/m)  :۴۰ دقیقه

قسمت ۴ IEC Part 24/EN :

طبقه­ بندی  C    (۱.۵۱flammable material/m)  :۲۰ دقیقه

قسمت ۵ IEC Part 25/EN :

طبقه­ بندی  D    (۰.۵۱flammable material/m)  :۲۰ دقیقه

معیار انطباق

Compliance criterion

ناحیه قابل مشاهده از تخریب کابل توسط آتش نباید ازلبه پایین مشعل بیش از ۲.۵  متر ارتفاع داشته باشد.

 

——————————————–

۱.۸ UL 1685 Vertical Tray
چیدمان آزمایشکابل­ ها توسط یک نردبان (پلکان ) کنار یکدیگر یا با توجه به شعله با فاصله از یکدیگر قرار گرفته ­اند. کابل­ ها می توانند در چندین لایه قرار گیرند.
دمای شعلهتوسط مقدار گاز پروپان و هوا تعیین می­ شود. توان برابر KW 20.5 است.(BTU/HR70000)
مدت زمان آزمایش۲۰ دقیقه ( ۲ آزمایش باید انجام شود)

معیار انطباق

Compliance criterion

سطح تخریب شده کابل  توسط آتش باید کمتر از ۲.۴۴ متر باشد. ( از پایین نردبان اندازه ­گیری می­ شود.)

 

——————————————–

۱.۹ UL1685 FT4 / IEEE 1202

چیدمان آزمایشکابل ها در یک لایه توسط نردبان نگه داشته شده اند ( تعداد کمی آنها به قطر کابل ها بستگی دارد) طول هر نمونه  ۲.۴۴ متر. کابل های با قطر کمتر از ۱۳ میلی متر توسط یک نردبان در باندل نگه داشته می شوند. مشعل در یک زاویه ۲۰ درجه ای چرخانده می شود.
دمای شعلهتوسط مقدار گاز پروپان و هوا تعیین می­ شود. توان برابر KW 5/20 است.(BTU/HR70000)
مدت زمان آزمایش۲۰ دقیقه ( ۲ آزمایش باید انجام شود)

معیار انطباق

Compliance criterion

سطح تخریب شده کابل  توسط آتش باید کمتر از ۱.۵ متر باشد. ( از پایین نازل مشعل اندازه­ گیری می­ شود.)

 

——————————————–

۱.۱۰ UL 1666 Riser

چیدمان آزمایشکابل ها در یک لایه توسط نردبان نگه داشته شده اند ( تعداد کمی آنها به قطر کابل ها بستگی دارد) طول هر نمونه ۳.۵ متر است. شعله توسط یک صفحه پخش­ کننده شعله اعمال می­ شود.
دمای شعلهتوسط مقدار گاز پروپان و هوا تعیین می­ شود. توان برابر KW 5/154 است.(BTU/HR500/527)
مدت زمان آزمایش۳۰ دقیقه ( ۲ آزمایش باید انجام شود)

معیار انطباق

Compliance criterion

سطح تخریب شده کابل توسط آتش باید کمتر از ۳.۶۶ متر (از پایین نردبان اندازه گیری می شود) باشد و دمای  ترموکوپل (در ارتفاع ۳.۶۶ متر ) نباید از ۴۵۴.۴ درجه بیشتر شود. در صورتی که اختلاف ارتفاع انتشار در دو آزمایش بیش از ۱.۵۲ متر باشد، برای بار سوم آزمایش تکرار می شود

 

——————————————–

۱.۱۱ NFPA 262 / FT6 Steiner-Tunnel (UL 910 withdrawn)

چیدمان آزمایشکابلها توسط یک  نردبان افقی در یک لایه (تعداد آنها به قطر کابل ها بستگی دارد.) طول هر نمونه ۷.۳۲ متر است. یک وسیله برای اندازه گیری چگالی دود، پشت محفظه احتراق قرار گرفته است.
دمای شعلهتوسط مقدار گاز پروپان و هوا تعیین می­ شود. توان برابر KW 86 است.(BTU/HR294000)
مدت زمان آزمایش۲۰ دقیقه ( ۲ آزمایش باید انجام شود)

معیار انطباق

Compliance criterion

سطح تخریب شده کابل نباید بیشتر از ۱.۵۲ متر باشد. میانگین چگالی دود تولید شده نباید از مقدار ۰.۱۵ بیشتر شود. بیشینه چگالی دود نوری نباید بیش از ۰.۵ (عبوردهی نور ۳۲%) باشد.

 

——————————————–

۱.۱۲ NF C32-070 Test 2 / UIC 895 VE Appendix 7

چیدمان آزمایشکابل به طور عمودی همراه یک لوله درون یک کوره(مشعل – بوته) قرار گرفته است.
دمای شعله
مدت زمان آزمایش۳۰ دقیقه

معیار انطباق

Compliance criterion

قسمت بالایی کابل که بیرون از لوله قرار گرفته نباید تخریب شده باشد.

 

——————————————–

۱.۱۳ Def.-St. 02-641 (formerly NES 641)
چیدمان آزمایشسه کابل به صورت عمودی در یک لوله (دودکش سویدی) قرار گرفتهاند. ازشعله ای که از سوختن یک مایع که در ظرفی زیر لوله قرار گرفته ، برای آزمایش استفاده شده است.
دمای شعلهتوسط مایع اشتعال ­پذیر تعیین می شود.
مدت زمان آزمایشتا زمانی که مایع کاملا بسوزد.

معیار انطباق

Compliance criterion

ناحیه قابل مشاهده کابل تخریب شده توسط آتش نباید بیش از ۲۵۰ متر پایین لبه بالایی کابل باشد.

 

——————————————–

۱.۱۴ BS 6387 Category W

چیدمان آزمایشکابل به صورت افقی قرار داده می شود. فیبرهای بافر و عایق ها باید به یک منبع تغذیه با ولتاژ U۰/U متصل شوند. شعله با پهنای ۱۵۰۰ میلی متر از روبرو (جهت عرضی) به کابل وارد می شود. پس از ۱۵ دقیقه یک بارنکور ( آب پاش ) روشن می شود.
دمای شعله
مدت زمان آزمایش۳۰ دقیقه ( دو بار انجام می شود)

معیار انطباق

Compliance criterion

هنگامی که شعله اعمال می­شود همچنان امکان انتقال توان یا سیگنال از طریق رساناها وجود دارد . نباید بین رساناها یا به عایق ­ها، اتصال کوتاه وجود داشته باشد.

 

——————————————–

۱.۱۵ DIN VDE 0472-814 / BS 6387 Category C

چیدمان آزمایشکابل به صورت افقی قرار داده می شود. فیبر بافر و محافظ باید به یک منبع تغذیه با ولتاژهای زیر وصل شود.

– کابل های داده : v110

-کابل های توان kv 1/0.6  v 400/230

– BS : تمام کابل های U۰/U

شعله از زیر کابل به پهنای ۱۲۰۰ میلی متر به کابل اعمال میشود. شعله به صورت مستقیم به کابل متابد.

دمای شعله
مدت زمان آزمایش۱۸۰ دقیقه

معیار انطباق

Compliance criterion

زمانی که شعله اعمال شده و در حین  ۱۲ ساعت خنک سازی بیشتر (اضافی)، امکان انتقال توان یا سیگنال از طریق رساناها وجود دارد. هیچ اتصال کوتاهی بین رساناها و یا به عایق ها نباید وجود داشته باشد و در رساناها شکست یا ازهم گسستگی رخ ندهد.

 

——————————————–

۱.۱۶ IEC 60331-21/IEC 60331-23

چیدمان آزمایشکابل به صورت افقی قرار داده می شود. فیبر بافر و محافظ باید به یک منبع تغذیه با ولتاژهای زیر وصل شود.

– کابلهای داده : v110

-کابلهای توانkv1/0.6 : U۰/U min 100v

شعله از زیر کابل به پهنای ۱۲۰۰ میلی متر به کابل اعمال می شود. شعله به صورت مستقیم در یک موقعیت متعادل به کابل می­ تابد.

دمای شعلهحداقل  (تجهیزات IEC 60331-1)
مدت زمان آزمایش۹۰ دقیقه (توصیه شده)

معیار انطباق

Compliance criterion

زمانی که شعله اعمال شده و در حین  ۱۵ دقیقه خنک سازی بیشتر (اضافی)، امکان انتقال توان یا سیگنال از طریق رساناها وجود دارد. هیچ اتصال کوتاهی بین رساناها و یا به عایق ها نباید وجود داشته باشد و در رساناها شکست یا ازهم گسستگی رخ ندهد.

 

——————————————–

۱.۱۷ IEC 60331-25

چیدمان آزمایشکابل فیبر نوری در حالی که فیبرها متصل هستند ،به صورت افقی قرار داده شده است. شعله ای به پهنای  ۱۲۰۰ میلی متر در یک موقعیت متعادل زیر کابل قرار داده شده است
دمای شعلهحداقل  (تجهیزات IEC 60331-11 )
مدت زمان آزمایش۹۰ دقیقه

معیار انطباق

Compliance criterion

زمانی که شعله اعمال شده و در حین  ۱۵ دقیقه خنک سازی بیشتر (اضافی)، امکان انتقال سیگنال از طریق فیبرهای نوری باید وجود داشته باشد.

 

——————————————–

۱.۱۸ IEC 60331-31

چیدمان آزمایشکابل بر روی یک تخته قرار داده شده و شعله از روبرو اعمال شده است. تخته در هنگام آتش سوزی هر ۵ دقیقه در معرض شوک قرار می گیرد.
دمای شعلهحداقل  (تجهیزات IEC 60331-12)
مدت زمان آزمایش۱۲۰ دقیقه ( توصیه شده)

معیار انطباق

Compliance criterion

زمانی که شعله اعمال شده است، امکان انتقال توان یا سیگنال از طریق رساناها وجود دارد. هیچ اتصال کوتاهی بین رساناها و یا به عایق ها نباید وجود داشته باشد .

 

——————————————–

۱.۱۹ EN 50200

چیدمان آزمایشکابل بر روی یک تخته (با حداکثر ضخامت ۲۰ میلی متر) قرار داده شده و شعله از روبرو اعمال شده است. تخته در هنگام آتش سوزی هر ۵ دقیقه در معرض شوک قرار می گیرد.
دمای شعله
مدت زمان آزمایش۹۰ دقیقه

معیار انطباق

Compliance criterion

برای کابل ها و کابل های (کورد) با ولتاژ اسمی حداکثر ۱۰۰۰/۶۰۰ ولت :

هیچ اتصال کوتاه و بین رساناها و هیچ تخریبی در رساناها نباید رخ دهد.

– برای کابلهای داده و مخابراتی بدون ولتاژ اسمی:

هیچ اتصال کوتاه و بین رساناها و هیچ تخریبی در رساناها نباید رخ دهد

-برای کابلهای فیبر نوری :

افزایش تضعیف از استانداردهای طراحی مربوطه نباید بیشتر باشد.

 

——————————————–

۱.۲۰ BS 6387 Category Z

چیدمان آزمایشکابل بر روی یک تخته قرار داده شده و شعله از زیر کابل اعمال شده است. تخته در هنگام آتش سوزی ۲ بار در دقیقه در معرض شوک قرار می گیرد.
دمای شعله
مدت زمان آزمایش۱۵ دقیقه

معیار انطباق

Compliance criterion

زمانی که شعله اعمال شده است ، امکان انتقال توان یا سیگنال از طریق رساناها وجود دارد. هیچ اتصال کوتاهی بین رساناها و یا به عایق ها نباید وجود داشته باشد.

 

——————————————–

۲.۱ IEC 61034-2/EN 50268-2

چیدمان آزمایشیک نمونه کابل با استفاده از مایعات اشتعال پذیر در یک محفظه بسته سوخته شده است. عبوردهی نور از دود حاصل به صورت اپتیکی اندازه گیری می شود.
دمای شعلهبا میزان و ترکیب سوخت تعیین می­ شود
مدت زمان آزمایش۴۰ دقیقه

معیار انطباق

Compliance criterion

در پایان آزمایش عبوردهی نور از دود این مقدار باید حداقل ۶۰% باشد. در غیر این صورت مشخصات فنی مشخص شده است.

 

——————————————–

۲.۲ Def.-St. 02-711 (formerly NES 711)

چیدمان آزمایشقطعات در محفظه آزمایش با استفاده از گاز قابل اشتعال سوزانده شده است. عبوردهی دود به صورت نوری (اپتیکی) اندازه گیری می شود.
دمای شعلهمشخص نشده است ( تمام وسایل مورد آزمایش باید به طور کامل وصل شده باشد)
مدت زمان آزمایش۲۰ دقیقه

معیار انطباق

Compliance criterion

در پایان آزمایش، عبوردهی نور در دود باید حداقل ۷۰٪ / ۴۰٪ / ۱۰٪ باشد، بسته به نوع محصول، در غیر این صورت به طور جداگانه در مشخصات باید مشخص شود.

 

——————————————–

۳.۱ IEC 60695-7-1

چیدمان آزمایشاین استاندارد ویژگی های عمومی سمی بودن دود و گازهای اشتعال پذیر را پوشش می دهد ( دستورالعمل های عمومی)

 

——————————————–

۳.۲ Def.-St. 02-713 (formerly NES 713) / VG 95218-2 Method

چیدمان آزمایشمواد غیر فلزی کابلها به صورت جداگانه در محفظه آزمایش سوزانده می شود. سمی بودن گازهای اشتعال به صورت تحلیلی برای ۱۴ ماده تعیین شده است.
دمای شعله
مدت زمان آزمایش۵ دقیقه

معیار انطباق

Compliance criterion

مقادیر سمی بودن برای هر ماده غیر فلزی کابل به صورت جداگانه با یکدیگر به نسبت حجمشان ترکیب شده است. ضریب سمی بودن برای تمام کابل باید کمتر از ۵ باشد

 

——————————————–

۴.۱ IEC 60754 / EN 50267

چیدمان آزمایشاین استاندارد، جنبه های کلی خوردگی وخطرات بالقوه دود و گازهای اشتعال پذیر محلول در آب یا رطوبت اتمسفر را تحت پوشش قرار می دهد.  (دستورالعمل های کلی)

 

——————————————–

۴.۲ IEC 60754-1 / EN 50267-2-1

چیدمان آزمایشیک نمونه با جرم بین ۵/۰ تا ۱ گرم در یک لوله حرارت داده می­شود. گازهای حاصل برای محتوای هاوژن آنها، حل و آزمایش می­شوند.
دمای شعله
مدت زمان آزمایشزمان کلی آزمایش   دقیقه است که حداکثر ۲۰ دقیقه باید در بیشترین درجه حرارت انجام گیرد.

معیار انطباق

Compliance criterion

محتوای هالوژن تمام مواد غیر فلزی نباید از ۰.۵% یا mg/g  بیشتر باشد.

 

——————————————–

۴.۳ IEC 60754-2 / EN 50267-2-2

چیدمان آزمایشیک نمونه یک گرمی که تمام مولفه های آن غیرفلزی است، در کوره سوخته می شود. ph و رسانندگی گازهای احتراق حل شده در آب اندازه گیری می شود.
دمای شعلهحداقل
مدت زمان آزمایش۳۰ دقیقه

معیار انطباق

Compliance criterion

میزان ph  آب شستشو باید حداقل ۴/۳ و رسانندگی آن حداکثر  باشد.

 

——————————————–

علامت های اختصاری

IEC International Electrotechnical Commission کمیسیون الکتروتکنیکی بین المللی ۱
IEC EN European Norm قوانین اروپایی ۲
UIC UIC Union Internationale des Chemins de Fer -International Union of Railways اتحادیه بین المللی راه آهن ۳
VG VG Verteidigungsgeratenorm -German Defence Equipment Standard استاندارد تجهیزات دفاعی آلمان ۴
MIL MIL Military Standard-USA استاندارد نظامی ۵
BS BS British Standard-UK استاندارد برتانیا ۶
DEF.ST Def. St. Defence Standard-UK استاندارد دفاعی (UK) ۷
NES NES Naval Engineering Standard-UK استاندارد مهندسی فضا(UK) ۸
UL UL Underwriters Laboratories Inc-USA آزمایشگاههای موسسات بیمه نامه ۹
NF NF Norme Francaise-National Standard France -F استاندارد ملی فرانسه ۱۰
DIN VDE DIN VDE Deutsche Industrienorm Verband der Elektroingenieure انجمن مهندسان برق صنعتی آلمان ۱۱

 

[۱] Buffered fibers

[۲] pigtail

[۳] backscattering

[۴] Loose Coil

 

** حقوق مالکیت این اثر متعلق به شرکت دیاکو ارتباطات آریا می باشد و نقل مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *